Ríkisstjórnin fær öflugan málsvara

Ríkisstjórnin hefur verið svo upptekin við að moka flórinn eftir íhald og framsókn, að ráðherrarnir hafa vart gefið sér tíma til að svara því ótrúlega níði sem íhaldið lætur stöðugt vaða yfir stjórnina. Ríkisstjórnin hefur ekki einu sinni stutt sig sjálf, eins og Stefán Jón Hafsteinn benti á, þannig að vart er við því að búast að aðrir sýni henni stuðning.

Nú hefur hinn geysi öflugi fjölmiðlamaður Jóhann Hauksson verið ráðinn sem upplýsingafulltrúi ríkisstjórnarinnar. Því er óskandi að viðsnúningur verði í umræðunni um ríkisstjórnina, og að í það minnsta einhverjum hluta hinna gengdarlausu rangfærslna stjórnarandstöðunnar verði svarað.

Legg til að Jóhann hringi reglulega inn á Útvarp Sögu og leyðrétti eitthvað af bullinu sem þar er á ferð.

Nýr upplýsingafulltrúi stjórnarinnar

Lagatæknar munu ekki gera upp hrunið

Það er mikið ofmat á lagatæknum, að halda að þeir muni gera upp hrunið. Menntun þeirra og hugsun miðast við lagakróka og undanbrögð, en hefur ekkert með siðferði eða réttlæti að gera.

Þetta sannaðist rækilega, þegar einn helsti fræðimaður þeirra og kennari ók bíl sínum á annan bíl fyrir nokkru. Hans viðbrögð voru að neita sök og beita lagakrókum í stað þess að vera heiðarlegur. Sannleikurinn skipti hinn virta lögspeking engu og siðferðið var augljóslega ekkert. Það var ekki fyrr en myndbandsupptaka fannst, að maðurinn viðurkenndi sök. (Um þetta má lesa á Pressan.is). Þarna var um að ræða einn þann virtasta og mest metna í þeirra hópi.

-

Málarekstur fyrir Landsdómi gerir ekkert annað en auka vinnu og tekjur hinna siðlausu lagatækna, en þjóðin mun að sjálfsögðu borga kostnaðinn og verður engu bættari með niðurstöðuna.

Komið hefur fram að lögspekingar og prófessorar við Háskólann hafa selt "lögfræðiálit" til varnar hinum ákærða. Ekkert er að marka slík álit, en þetta sýnir vel siðferðið hjá þessum mönnum.

Lagatæknar moka inn fé vegna eftirmála hrunsins. Það gerðu þeir einnig fyrir hrun, meðal annars við ráðgjöf til hrunkvöðlanna. Þeir leiðbeindu mönnum um það, hvernig hreinsa mætti út úr fyrirtækjunum á fullkomlega löglegan hátt.

Lagatæknar gera ekkert fyrir þjóðina í siðferðislegum efnum. Til þeirra á síst af öllu að leita við uppgjör á hruninu.

Vildi Össur lengur í Rúmeníu

Bílfarmar af matvælum keyrðir á haugana.

Starfsstúlka í Hagkaup sagði mér áðan, að þau væru á fullu við að taka matvörur úr hillunum vegna saltmálsins. Heilu brettin af ostum, smjöri og öðrum vörum hafi verið sótt til þeirra og keyrð á haugana. Hún fullyrti að svona væri þetta í öllum búðunum og að tjónið næmi hundruðum milljóna, en eins og allir vita, þá er ekkert að vörunni.

Ég benti DV á þetta, vonandi senda ljósmyndara á Álfsnes að taka myndir af þessu. Gæti orðið ágætis táknmynd fyrir æsinginn og vitleysuna sem ríkir hér á landi.

"Allt er betra frá útlöndum" segja álitsgjafar. Tortryggnin er ekki fyllilega á rökum reist.

Ljóst er að saltmálið hefur valdið mikilli tortryggni í garð innlendra matvælaframleiðenda. Álitsgjafar hafa meðal annars látið þau ummæli falla, að innlendir framleiðendur séu bófar og að erlend framleiðsla sé miklu betri.

Þessi mikla tortryggni er ekki fyllilega á rökum reist, því flestir framleiðendur hafa verið grandalausir og talið að um gott og viðurkennt hráefni hafi verið að ræða. Þeir hefðu ekki notað þetta tiltekna salt, hefðu þeir talið það gallað.

Þegar grannt er skoðað, bæði í þessu máli og öðrum sem upp hafa komið undanfarið, kemur í ljós að vandinn á sér rætur erlendis fyrst og fremst. Framleiðandi saltsins merkir ekki nægjanlega skýrt á umbúðirnar, að það sé ekki ætlað til matvælaframleiðslu. Þar liggur rót vandans.

Annað vandamál kom upp nýlega, varðandi áburð sem innihélt of mikið kadmíum. Þess má geta að Evrópubandalagið hefur enn ekki sett reglur varðandi kadmíuminnihald áburðar, en þar hyggjast menn leyfa þrefallt meira magn en hér. Áburðurinn er því löglegur í Evrópubandalaginu, jafnvel eftir að nýju reglurnar verða settar.

Nýlega kom einnig upp vandamál með gallaða sílikonpúða, sem valdið hefur miklu uppnámi. Í því máli var það hinn erlendi framleiðandi púðanna sem sveikst um að nota rétt efni í púðana. Þar liggur rót þess vanda.

-

Það má því velta fyrir sér hvort kenning álitsgjafanna, um að allt sé betra frá útlöndum, standist. Í þessum umræddu málum eru það einmitt erlendu aðilarnir sem ekki eru að standa sig.

Segir iðnaðarsaltið ekki skaðlegt

Merkingu saltsins er áfátt. Fráleitt að ætla að kaupendur hafi viljandi notað rangt hráefni

Á okkar litla landi starfar ótrúlega mikill fjöldi manna við að búa til fréttaefni. Það segir sig sjálft, að oft er úr litlu að moða og því blása menn upp hvert æsingarmálið eftir annað, sem við nánari skoðun reynist vera heldur innihaldsrýrt.

Sérstaklega verður þetta augljóst, þegar haft er í huga að flestir þessir fréttamenn eru í vinnu hjá einhverjum hrunkvöðlinum og mega því ekki undir nokkrum kringumstæðum fjalla ógætilega um viðkomandi hrunkvöðul. Þannig geta starfsmenn mbl.is og Morgunblaðsins ekki fjallað með eðlilegum hætti um þátt Davíðs Oddssonar í hruninu og eftirmálum þess, enda eiga þeir þá á hættu að missa lifibrauðið og enginn tekur slíka áhættu. Sömu sögu er að segja um starfsmenn fréttastofu Stöðvar 2, Bylgjunnar, Fréttablaðsins og visir.is. Þar er eignarhaldið hjá eiginkonu Jóns Ásgeirs, en hann var eins og Davíð einn af höfuðpaurum hrunsins.

Í þessu ljósi verður að skoða uppblásnar fréttir um iðnaðarsalt. Það er hvalreki að geta blásið upp eitthvað sem ekki kemur við kaunin á eiganda fjölmiðilsins. 

Hjá þeim fyrirtækjum sem notað hafa umrætt salt, vinnur fjöldi metnaðarfullra fagmanna, t.d. í ostagerð og brauðgerð. Það er fráleitt að ætla, að þessir notendur hafi viljandi notað rangt hráefni í sinni vinnu. Miklu líklegra er að merking á umbúðum hafi misskilist, enda eru menn að vinna í matvælaiðnaði og varan er ætluð í iðnað. Nær væri að tala um að merkingu vörunnar væri áfátt.

Hitt er annað, að neysla fólks hér á söltuðum mat er allt of mikil. Fréttir bárust af því um hátíðirnar, að tugir manna hafi leitað á spítala vegna of mikillar saltneyslu, en frekar lítið fjölmiðlafár varð út úr því, þó fjöldi manna væri fárveikur á spítölum.

Stofnanir deila um salt

Gerði Steingrímur sömu mistök og Geir?

Ég er ekki frá því að þegar stóra myndin verður skoðuð, þá komi í ljós að Steingrímur Joð gerði ósköp svipuð mistök og Geir Haarde.

Mistök þeirra beggja voru að trúa og treysta bankastjórum.

Geir treysti bankastjórum stóru bankanna og lét þá teyma sig út í að kjafta upp trúverðugleika þeirra bæði hérlendis og erlendis. Á meðan dældi Davíð fjármagni úr seðlabankanum í bankana. Tap þjóðarinnar c.a. 200 milljarðar.

Steingrímur treysti einnig bankastjórum, þ.e. stjórnendum sparisjóðanna. Segja má að Steingrímur hefði átt að vera miklu betur á varðbergi gagnvart þeim, þar sem í ljós var komið hvernig hinir bankastjórarnir höfðu logið til um stöðu bankanna. Steingrímur hélt sjóðunum gangandi í einhverri blindri trú á að sparisjóðirnir væru betri en bankarnir. Tap þjóðarinnar c.a. 40 milljarðar. (SpKef 30 milljarðar, annað á að giska 10 ?).

-

Í framhaldi af þessu veltir maður fyrir sér, hvort ekki sé rétt að fella niður kæruna gegn Geir. Hann var blindaður á stöðuna, en gerði góða hluti þegar allt var að hrynja. Steingrímur var einnig blindaður, það kostaði þjóðina peninga, en hann hefur einnig gert góða hluti.

Báðir þessir menn þurftu að taka gríðarlega erfiðar ákvarðanir við erfiðar aðstæður. 

Báðir treystu mönnum af þjóðfélagsstétt sem áður var hægt að treysta, en var á þessum tíma skipuð þjófum af verstu sort.

youtube breytt í mp3

Oft getur verið þægilegt að eiga skrár af youtube í tölvunni, t.d. ef um fágætar hljómleikaupptökur er að ræða sem vantar í safnið.

Ágæt síða í þessu er YouTube to mp3.org.   (Maður kóperar urlið á youtube skránni og setur í gluggann, smellir á convert video og síðan á download.)

Furðu óvönduð ummæli útvarpsstjóra

Það verða að teljast furðu óvönduð ummæli af hálfu útvarpsstjóra, að bera það á Eið Guðnason að hann kalli menn þjóðníðinga, landráðamenn "eða eitthvað þaðan af verra", eins og segir í bréfi útvarpssjóra.

Ég hygg að flestir hafi einmitt tekið eftir, að Eiður er hófsamur og vandaður í sínum skrifum. Frekar að hann hafi átalið þá sem fara offari í orðavali.

Í þessu máli sýnir enn einn fyrirmaður vanhæfni sína. Engu er líkara en að þeir leggi sig fram um það, nú um áramótin að verða sér til minnkunar, og má þar nefna biskupinn, ASÍ forsetann og þann á Bessastöðum. Þeir hafa enn einu sinni sannað, að þjóðin hefur enga þörf fyrir ríkisrekin fyrirmenni á ofurlaunum.

-

Varðandi áramótaskaupið, þá get ég tekið undir það með Eiði að farið hafi verið út fyrir mörkin með vísun í atburðina í Noregi. Sjálfur tók ég hin tilteknu ummæli í skaupinu þannig, að þau væru almenns eðlis. Það var ekki fyrr en umræðan fór af stað, að maður sá að túlka mátti þau sem vísun í hina hræðilegu atburði.

En að öðru leiti var skaupið afburða gott að mínu mati.

Álitsgjafa greinir á um hvað forsetinn sagði

Helstu álitsgjafar virðast sammála um, að forsetinn hafi talað skýrt og með afgerandi hætti til þjóðarinnar í nýársávarpinu.

En þó hann hafi talað skýrt, þá greinir álitsgjafana á um hvað hann sagði.

Sumir segja að hann hafi sagt að hann ætlaði að hætta, en aðrir segja að hann hafi sagt að hann ætlaði að halda áfram, ef hann fengi til þess stuðning. Lilja Mós segir að hann hafi sagt að hann vildi hætta, en hann ætlaði fyrst klára stjórnarskrármálið og Icesave.

Þó að enginn átti sig almennilega á því hvað hann sagði, þá er er enginn ágreiningur um það að hann talaði alveg skýrt.

Framboð ekki útilokað

Fyrirséð stórslys á hlutabréfamarkaðnum

Auðvitað er grátlegt að horfa upp á það, að nokkrir féflettar séu búnir að græða 80% á nokkrum mánuðum á hlutabréfum í búðakeðju, út á það eitt að þeim var hleypt að kjötkötlunum á undan öllum öðrum. (Hvernig þeir komust yfir fjármagið sem þeir eru núna að spila með, er undarleg saga sem Ragnar Önundarson hefur rakið og hefur honum nú verið stefnt fyrir að segja sannleikan í því máli, en ljóst er að þeir hafa þegar náð að endurtaka leikinn.)

En burt séð frá því tilfelli, þá er fyrirséð að framundan er stórslys á hlutabréfamarkaðnum. Staðan er þannig, að nánast engin hlutabréf hafa verið í boði í langan tíma auk þess sem lokað hefur verið fyrir fjárfestingar sjóðanna erlendis. Algjör þurrð hefur því verið á markaðnum. Fjöldi sjóða vinnur samkvæmt fyrirfram ákveðinni fjárfestingastefnu þar sem gert er ráð fyrir að hlutabréf séu ákveðinn hluti fjárfestinganna.

Það er ljóst að það bráðvantar hlutabréf inn í sjóðina, til að hægt sé að standa við hin fyrirfram ákveðnu markmið. Í þessu ástandi munu sjóðirnir bítast um öll hlutabréf sem í boði verða, burtséð frá því hversu vænleg þau eru. Framundan eru því óeðlilegar hækkanir vegna þess hversu markaðsaðstæður eru óeðlilegar. Það mun því blása upp enn ein hlutabréfabólan sem dæmd er til að springa með tilheyrandi skaða. En þá verða féflettarnir löngu farnir annað með peningana.

Líta má þannig á, að enn einu sinni sé verið að hafa fé af almenningi, því auðvitað munu lífeyrissjóðirnir skaðast á þessu rugli, þegar upp verður staðið.